1921 թվականի մի մութ գիշեր հայերի անվտանգության ապահովությանը կոչված ֆրանսիական բանակը լքեց իր պարտականությունները Կիլիկիայում: Արդեն նախորդ շաբաթների ընթացքում ցրել էին Հայկական Լեգիոնականներին, զինաթափել հայ զինվորներին ու բանտարկել չենթակվողներին: Այդ մութ գիշերը տեղի ունեցան հայկական նոր ջարդեր: Ֆրանսիացին էլ «մեծահոգաբար» մազապուրծ եղածներին լցրեց ռազմանավերի տախտակամածների վրա: Դրանցից մեկը իմ տատն էր իր ընտանիքով: Ֆրանսիացին  իհարկե ինչ որ բան շահեց դրանից և բնականաբար մեր հաշվին:

Ինչու՞ եմ հիշում սրա մասին: Պարզ այն պատճառով, որ այսօր կատարվում է նույն գործընթացը: Մեր ժամանակակից պատմության մեջ առաջին անգամ (համաշխարհային պատմության մեջ բացառիկ) մենք՝ մի փոքրիկ ազգ իր կամքով ու իր որոշմամբ գծել է իր սահմանը: Ինչպես Նիկոլ էր նշել «Երկրի հակառակ կողմից» պատմության մեջ, առաջին անգամ լեռներից իջել ենք դաշտավայր:  Հանձնելով անվտանգության այս գոտին ուրիշի քմահաճույքին վտանգում ենք Արցախահայության գոյությունը: Եթե խնդիրը Արցախահայության անվտանգության ապահովումն է ապա, ո՞վ ավելի լավ դա կանի՝ հայը թե Ֆրանսիացին կամ էլ իր շահերի համար Օսեթներին կրակի տակ դնող ռուսը:

Ոչ մի թիզ հող:

Հ. Գ. Ինչ վերբերում է այդ տարածքների նախկին բնակիչներին, եթե Ալիևները այդքան հետաքրքրված են նրանց բարօրությամբ, նրանց չէին պահի պատանդ և պրոպագանդայի նմուշ: Բանակին զինելու փոխարեն կարել էր կառուցել նոր բնակավայրեր արդեն իրենց հին տան տեղը չիմացող նոր սերնդի համար:

ՀԳԳ

Քիչ առաջ հայտնաբերեցի այս վիդեոն: Սեռժիկ և Ռոբիկ հեռանալու ժամանակը եկել է: Եթե ձեզ թվում է, որ բնաջնջեցիք և հալածեցիք ընդիմացողներիդ  չարաչար սխլվում եք:

httpv://youtube.com/watch?v=OBgULM9GaK0

httpv://youtube.com/watch?v=MIbyOXBzPI4

Videos via Ditord:

RSS feed!

Արցախ, Կատալիզատոր