Գործերից բազում հոգնած
Արարչագործ մեր Աստված
Մի օր ննջեց, երեւի,
Որ հանձնեց մեզ խեւերին:

Հայաստան եկավ ժանտախտ՝
Անգրագետ, տհաս, անտակտ:
Սարից իջավ մի մոնղոլ,
Ձեռքին՝ մահակ ու դհոլ:

Ռոբիկի փեշից ծածուկ
Հայտնվեց մի դուրսպրծուկ՝
Երկնային ծաղրի ջրվեժ,
Ու անունն էլ, կարծեմ, Սերժ:

Բաղրամյան նստավայրով,
Ճարտասանությամբ այրող
Հազարամյա հայերին
Բանտերում դարձրեց գերի:

Ժուչոկների մեծ վարպետ,
Մկների սեղանապետ,
Ցանկացավ իշխել հավերժ,
Ու անունն էլ, կարծեմ, Սերժ:

Փող է դիզում Սաշիկով
Ու փող կրվում յաշչիկով:
Հետո գալիս «Բարգավաճ»,
Ու թե՝ «Հայաստան, առաջ»:

Ձեռք է համբուրում Կրեմլում,
Իլհամին ասում՝ «լյուբլու» :
Այսպիսի ունենք մի … հրեշ,
Ու անունն էլ, կարծեմ, Սերժ:

Հանցագործ ու սանձարձակ
Քոչարյանով մարդ դարձած,
Վոյինի անշուք մի ստվեր,
Ու անունն էլ, կարծեմ, Սերժ:

RSS feed!

Ավազակապետություն, ԴԱՎԻԹ Կ.